اي شاه شاهان جهان الله، مولانا علي
اي نور چشم عاشقان الله، مولانا علي
حمد است گفتن نام تو اي نور فرخ نام تو
خورشيد و مه هندوي تو الله، مولانا علي
خورشيد مشرق خاوري در بندگي بسته كمر
ماهت غلام نيك پي الله، مولانا علي
خورشيد باشد ذرهاي از خاكدان كوي تو
درياي عمان شبنمي الله، مولانا علي
موسي عمران در غمت بنشسته بد در كوه طور
داود ميخواندت زبور الله، مولانا علي
آدم كه نور عالم است عيسي كه پور مريم است
در كوي عشقت در هم است الله، مولانا علي
داود را آهن چو موم قدرست نموده كردگار
زيرا به دل اقرار كرد الله، مولانا علي
آن نور چشم انبيا احمد كه بد بدر دجا
ميگفت در قرب دنا الله، مولانا علي
قاضي و شيخ و محتسب دارد به دل بغض علي
هر سه شدند از دين بري الله، مولانا علي
گر مقتداي جاهلي كردست در دين جاهلي
تو مقتداي كاملي الله، مولانا علي
شاهم علي مرتضي بعدش حسن نجم سما
خوانم حسين كربلا الله، مولانا علي
آن آدم آل عبا دانم علي زين العباد
هم باقر و صادق گوا الله، مولانا علي
موسي كاظم هفتمين باشد امام و رهنما
گويد علي موسي الرضا الله، مولانا علي
سوي تقي آي و نقي در مهر او عهدي بخوان
با عسكري رازي بگو الله، مولانا علي
مهدي سوار آخرين بر خصم بگشايد كمين
خارج رود زير زمين الله، مولانا علي
تخم خوارج در جهان ناچيز و ناپيدا شود
آن شاه چون بيدار شود الله، مولانا علي
ديو و پري و اهرمن، اولاد آدم مرد و زن
دارند اين سر در دهن الله، مولانا علي
اقرار كن اظهار كن مولاي رومي اين سخن
هر لحظه سر من لدن الله، مولانا علي
اي شمس تبريزي بيا بر ما مكن جور و جفا
رخ را به مولانا نما الله، مولانا علي
مولوی
